Τετάρτη 6 Γενάρη από τις 4μμ: Γλέντι οικονομικής ενίσχυσης

Τα μαθήματα φλογέρας στο στέκι...

Θα συνεχιστούν το Σάββατο 16 Ιανουαρίου 2016

Προβολές στο Τετράγωνο : ο Ψαλιδοχέρης

Παρασκευή 18 Δεκέμβρη στις 8:30

Edward Scissorhands (O ψαλιδοχέρης) 1990, (105')

Σκηνοθεσία

Τίμ Μπάρτον

Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα κάστρο ζούσε ένας εφευρέτης μαζί με τον Έντουαρντ, που ήταν το πιο σημαντικό δημιούργημά του. Παρά την ακαταμάχητη γοητεία του, ο Έντουαρντ δεν ήταν τέλειος. Ο αιφνίδιος θάνατος του δημιουργού του τον άφησε ημιτελή με κοφτερά ψαλίδια στη θέση των χεριών του. Ο Έντουάρντ ζούσε μόνος του στον πύργο μέχρι την ημέρα που μια κυρία τον πήρε στο σπίτι της. Και τότε αρχίζει η φανταστική περιπέτειά του στον κόσμο των μεγαλοαστών.

Προβολές στο «τετράγωνο»: Κάφκα

Κάφκα (1991, 98', Στίβεν Σόντεμπεργκ)

Ο Φραντς Κάφκα, ασφαλιστικός υπάλληλος, ζει μια μίζερη ζωή υποταγμένος στο αυστηρό αφεντικό του, στη σκληρή και απρόσωπη εταιρεία για την οποία εργάζεται.Τα γεγονότα όμως τον οδηγούν στην ανακάλυψη μιας μυστικής κοινωνίας ανθρώπων με περίεργα κατασταλτικά σχέδια. Σκηνοθετεί ο Στίβεν Σόντεμπεργκ, ενώ το ρόλο του συγγραφέα ενσαρκώνει ο Τζέρεμι Άιρονς.

Παρασκευή 11 Δεκέμβρη στις 8.30μμ

Προβολή Παρασκευή 4/12 8.30μμ Μέρες του '36

«Γυρίστηκε κατά τη διάρκεια της δικτατορίας. Ό,τι είναι σημαντικό στην ταινία, προσπάθησα να το τοποθετήσω πίσω από τις πόρτες, να ειπώνεται πίσω από αυτές, ή στο τηλέφωνο, που δεν ειπώνεται ακριβώς ή ψιθυρίζεται. Η δικτατορία εγγράφεται στη φόρμα της ταινίας. Αυτές ήταν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες δούλευα: δεν μπορούσα να μιλήσω» Θ. Αγγελόπουλος

Οι Μέρες του 36 (104'), ταινία μεγάλου μήκους του Θ. Αγγελόπουλου (σκηνοθεσία/σενάριο σε σύμπραξη με τον Πέτρο Μάρκαρη κ.ά) , κυκλοφόρησε τον Δεκέμβρη του 1973. Είναι έργο μυθοπλασίας και εκκινεί την ιστορική - πολιτική τριλογία, Θίασος 1975 και Κυνηγοί 1977. Παρά τον τίτλο, στην αφήγηση δεν αναφέρεται κάποιο χρονολογημένο γεγονός και δεν ορίζεται συγκεκριμένη περίοδος. Έτσι, εστιάζει στην περιγραφή ενός συμβάντος λίγο πριν την δικτατορία του Μεταξά.

Σύνοψις

Η δολοφονία κάποιου συνδικαλιστή τη στιγμή της ομιλίας του σε εργάτες εργοστασίου, οδηγεί στη σύλληψη και προφυλάκιση ενός βασικού ενόχου του Σοφιανού, πρώην συνεργάτη της αστυνομίας. Ο κρατούμενος υποστηρίζει την αθωότητα του και κρατά όμηρο τον Κριεζή, συντηρητικό βουλευτή και φίλο του, κατά την επίσκεψή του στη φυλακή. Στρατιωτική και δικαστική εξουσία, βρίσκονται στο γραφείο του διευθυντή των φυλακών αντιμέτωποι με το δίπολο Δημοκράτες -Συντηρητικοί. Οι μεν υποστηρίζουν την αδιάλλακτη λειτουργία του κράτους και οι δε την υποχώρηση και την διασφάλιση του βουλευτή. Τον δισταγμό επιλύει η σκηνή του πυροβολισμού. Ο ύποπτος δολοφονείται και διαδηλωτές εκτελούνται. Το φινάλε προμηνύει το καθεστώς της 4ης Αυγούστου.

Σάββατο 5/12: Χαριστικό Ανταλλακτικό Παζάρι

...από τις 11πμ

Φέρνουμε στη πλατεία ό,τι δεν χρησιμοποιούμε και μπορεί να το χρειάζεται κάποια/ος άλλη/ος (ρούχα, βιβλία, cd, παπούτσια, συσκευές…) και βρίσκουμε κάτι που χρειαζόμαστε. Τα λερωμένα, τα άπλυτα, τα παραπεταμένα … δεν χρειάζονται σε κανέναν.

Ξεδιαλέγουμε πράγματα κάθε φορά τα οποία προωθούνται σε αυτοοργανωμένες δομές υποστήριξης μεταναστών ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες.

Πρόγραμμα προβολών Δεκεμβρίου

Συλλογική Κουζίνα: από τη φιλανθρωπία στην ταξική αλληλεγγύη

Συλλογική κουζίνα: από τη φιλανθρωπία στην ταξική αλληλεγγύη

 
4 χρόνια συλλογική κουζίνα στο Τετράγωνο, Νέας Εφέσου 4, στην κάτω είσοδο του Σκοπευτηρίου. 4 χρόνια προσπάθεια, για να αντιμετωπιστεί, με συλλογικότητα και αλληλεγγύη, η φτώχεια, η ανεργία, η λεηλασία μισθών και συντάξεων, μειώνοντας εμείς οι ίδιοι το κόστος της επιβίωσης (αυτομείωση).  

Γιατί να συμμετέχει κάποια/ος στη Συλλογική Κουζίνα (Σ.Κ.);

 
Η Σ.Κ. δεν είναι ούτε συσσίτιο ούτε φιλανθρωπία. Είναι ταξική αλληλεγγύη και αυτοοργάνωση. Παίρνουμε τη ζωή στα χέρια μας, σπάμε τον φόβο που επιχειρούν να μας επιβάλουν, χωρίς τη διαμεσολάβηση του χρήματος, προτάσσοντας τη συλλογικότητα έναντι της ατομικότητας και της απομόνωσης. 

Στη Σ.Κ. μαζευόμαστε, μαγειρεύουμε και τρώμε όλοι μαζί. Στη συλλογή των υλικών, όπως και στο καθάρισμα, συμμετέχουμε όλες/οι. Τα έξοδα της κουζίνας βγαίνουν από το κουτί οικονομικής ενίσχυσης, στο οποίο συνεισφέρει ελεύθερα όποιος/α μπορεί, και δεν επιδοτούνται από τη «φιλανθρωπία» των προγραμμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης μέσω των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, των δήμων και της εκκλησίας. Επιλέγουμε να ζήσουμε με αξιοπρέπεια, στηριζόμενοι όχι σε ειδικούς ή ελεήμονες. Μοιραζόμαστε τη γνώση, τις ιδέες και τη δημιουργικότητά μας γύρω από μια κατσαρόλα, καλύπτοντας όχι μόνο την ανάγκη μας για τροφή αλλά και για συντροφικότητα. 

Γιατί η μείωση του κόστους ζωής δεν γίνεται στις ουρές των αλυσίδων τροφίμων, αναζητώντας προσφορές. Γιατί η αντιμετώπιση της φτώχειας και της ανεργίας δεν είναι ούτε ατομική υπόθεση ούτε γίνεται με το να αναθέτουμε στους ισχυρούς την επίλυση των προβλημάτων μας. Έτσι η συμμετοχή στη Σ.Κ. δεν είναι πράξη για την οποία κάποια/ος ντρέπεται. Αποτελεί συνέχεια – μες στην ιστορική ασυνέχεια – των μορφών οργάνωσης της ταξικής αλληλεγγύης. 

Γιατί η συμμετοχή στη Σ.Κ. είναι χώρος συνάντησης, επικοινωνίας για τους αγώνες που δίνονται. Δεν είναι ούτε χόμπι ούτε εναλλακτισμός, καθώς εντάσσεται στον συλλογικό αγώνα ενάντια στην καπιταλιστική αναδιάρθρωση.

Γιατί η συμμετοχή στη Σ.Κ. αποδεικνύει ότι μες στην κρίση του συστήματος, αν λειτουργούμε συλλογικά, μπορούμε και να καλλιεργούμε τη γη, όπως γίνεται στον απελευθερωμένο αυτοδιαχειριζόμενο χώρο της Βίλας Ζωγράφου και να τροφοδοτούμε τις Σ.Κ. των γειτονιών μας.

Γιατί η συμμετοχή στη Συλλογική Κουζίνα δείχνει το μονοπάτι για την ενότητα γύρω από το τραπέζι σε μια ζωή που επιχειρούν κυβερνήσεις και αφεντικά να την κατακερματίσουν, να υψώσουν φραγμούς ανάμεσα στους καταπιεσμένους, χωρίζοντάς τους, ώστε να είναι αδύναμοι και μόνοι, ευάλωτοι στην ιδεολογική χειραγώγηση από τα μέσα μαζικής εξαπάτησης.

Από όλες/ους μας εξαρτάται αν αυτή η προσπάθεια θα συνεχιστεί και θα διευρυνθεί, ενταγμένη στον αγώνα ενάντια στην καπιταλιστική αναδιάρθρωση και στις επιπτώσεις της. Δεν φοβόμαστε, δεν εγκλωβιζόμαστε στους τέσσερις τοίχους μπρος στη νάρκωση της τηλεόρασης, απαντάμε με ταξική αλληλεγγύη, αυτοοργάνωση και συλλογικότητα…